برایم نوشتی قاب دور وجودم هستی و همچون هاله ای به دور سرم می چرخی .برایم نوشتی شب ها وقتی همه خوابند بیدار می شوی ،  برایم می نویسی از همه ی اتفاقات روزانه ات .برایم نوشتی که مرا به شدت دوست داری و نمی دانی با این همه اشتیاق چه بکنی .برایم نوشتی که همه ی کامنت هایم را می خوانی و لب از لب باز نمی کنی . برایم نوشتی که می دانی که خیلی ها مرا دوست دارند و تو حسادت را در خودت خفه می کنی و هیچ نمی گویی . و من از این همه احساس پاک تو شرمنده می شوم ، به کمد خاطراتم رجوع می کنم ،  همه ی نامه های عاشقانه ترا در می آورم ،  دوباره و دوباره شروع به خواندن می کنم . تو  در همه ی این سالهای به دور از هم بودن  ، هر روز برایم نامه ای نوشته ای ،  هر روز به اداره پست دوبلین رفته ای ، تمبر خریده ای ،  تصویر همه ی تمبر ها  ، پر از عکس نویسندگان مورد علاقه من بوده و البته جویس ،  سر آمد همه  .یادت می آید چقدر کوچه پسکوچه های شهر ترا با هم گشته ایم ،  چقدر با هم مست کرده ایم ، دست در دست همدیگر در حالی که تلوتلو می خوردیم به هتل برگشته ایم ،  تا صبح با هم عشق بازی کرده ایم . چقدر خوب بود خاطرات مشترکمان ! .برایم نوشتی که هر روز به آرایشگاه می روی و مدل موهایت را آن طور که من  دوست دارم درست می کنی .برایم نوشتی به مایکل و سام همسایه هایت گفته ای که داری می روی  و آنها چقدر خوشحال شده اند .برایم نوشتی که به دانشگاه روزنامه نگاری دوبلین رفته ای و به ارنست سر کتابدار کتابخانه سلام مرا رسانده ای ، او ترا بغل کرده ، با هم به کافه رفته اید و به سلامتی من آبجو خورده اید .چه خوشمزه است آبجوی ایرلندی ! برایم نوشتی که به همه کافه های آشنا و پاتوق هر دویمان سر زده ای .پس از این همه سال دوباره سوار کشتی می شوی  ،   در بارانداز شماره هفت با دسته گل رز منتظرت خواهم ماند .به   کاپیتان آلبرت  گقته ام که وقتی به بندر برسی سه بار  سوت کشتی را بنوازد .  وقتی برسی در خود بندر رقص خواهیم کرد .وای چه قدر من دلم برایت تنگ شده با خودم فکر می کنم چگونه تواستم این همه دوری را تحمل بکنم .قسم ات می دهم از عشقم هیچ وقت گریزان نباشی .به خوبی می دانم در طی این سالها وفادار بوده ای و من عاشقانه دوستت داشته ام .برایم نوشتی همه ی نامه های مرا به چاپخانه ونسان برده ای ،  جلد چرمی اش کرده ای ،  به انتشارات گابریل همه شعر هایم را برای چاپ داده ای  . وقتی به بندر برسی،   به خانه ی کارل دوست آلمانیمان خواهیم رفت . شب را هم همان جا خواهیم ماند .تا صبح همه ی خاطرات مشترک و درد ناک همدیگر را مرور خواهیم کرد . باید این  گذشته غیر قابل  تحمل را ترمیم بکنیم.!  به ماه نیمه شب نگاه خواهیم کرد ، تو دامن چین چین رنگی ات را خواهی پوشید ،  مرا به باغ پشت خانه خواهی برد   و آتشی را که هرشب کارل روشن می کند را نشانم خواهی داد .با کارل قرار گذاشته بودی  ، تا وقتی بیایی هر شب آتش روشن بکند تا اگر کشتی ، در مه نتواند راهش را پیدا بکند آتش  ، راه گشا باشد .  نزدیکی های صبح برای چیدن گل به مزرعه رافائل خواهیم رفت ، با عطر گل های صبح  ، مست خواهیم شد ، در میان خیسی سبزه ها  ، دراز خواهیم کشید . خدا را شکر خواهیم کرد که ما را به هم رسانده .آه ! که چقدر من عاشق تو هستم .