عشق بازی کردن با تو هر زمانی  که بدست می آید فراموش نشدنی ست .به یاد داشته باش حتی نفس عشق بازی و هم خوابگی نیست که مرا بیخود می کند . بل  خود هنر آفرینی های روح بزرگوار تو ست که مرا از حالی به حال دیگر می برد . وقتی چمدان ات را باز کردی و در بستر باریکی از نور هدایای جورواجور را به روی تخت گذاشتی مثل کودکی به هوا پریدم .همیشه در طی این هفت سال به خوبی می دانستی چگونه و کی می توانی من کودک را شاد بگردانی .ببین ! شادی کردن خیلی وقت است که از میان نسل ما رخت بر بسته و ما هیچ وقت در طی گذر عمرمان در خود سن واقعی یمان زندگی نکرده ایم .ما فقط نفس کشیده ایم و بس .حاکمیت فقط عامل تسریع این کار بوده .ما از کودکی در بستر اتفاقات ناخواسته قرار گرفتیم و در طوفان شن و ماسه گیر کردیم و هیچ ندانستیم که در کجا قرار گرفته ایم .وقتی با تو آشنا شدم یادم دادی در وهله ی اول خود خودم باشم و بس ! به مانند مادری دلسوز یادم دادی چرک های روحم را به آرامی بسابم و از خودم برای مدت ها فاصله بگیرم و از منظر دیگری به دنیای درونی ام نگاه بکنم .ببین ! با غرور می گویم شاگرد خوبی بوده ام و در طی این هفت سال شهرها و دهکده های بسیاری سفر کرده ام .گاهی خسته از تلاش بی واهمه ام شده ام و گاه دلچسبی های دل نشینی هم داشته ام .ما بین من و تو از میان این همه فاصله عشق بازی کردن معنای مجازی خودش را داشت و هوس بوسه واقعی همیشه در ما جاری بوده تا همین دیشب که دیگر دیوارهای مجازی مابین من و تو از بین رفت و به نقش واقعی خودمان برگشتیم .هم خوابگی با تو ترجمان همه چیز بود و بس . عادت به تشکر کردن خیلی وقت است که در زندگی  ام نقش داشته ولی این بار  با تمام جودم از تو شکر می کنم نه به خاطر سکس و ارضای تن ! نه !  از تو شکر می کنم چون دیشب دوباره به دنیا آمدم .چون با کسی رختخوابم را تقسیم کردم که لیاقت داشت .خواهش می کنم به حساب خودخواهی ام نگذار .فقط بخوان و با خودت تکرار کن هجایای بیرون رفته از گلویم  را . ساعتی نیست که از خانه بیرون رفته ای ولی تمام ذرات نفس ات در جای جای خانه حضور دارد .تشکر می کنم از همه اعتماد به نفسی که به من دادی .

به خاطر ازدواج نبود که از فانی بریدم ، که رویاهایم برای ازدواج با فانی از اول هم اشتباه بود . به خودم گفتم من آدمی  یک زن قانع باشد .خیلی خودم را در رمز و راز اولین برخوردها غرق کرده بودم ، خیلی واله و سیدای نمایش های اغوا کننده شده بودم .گرسنه ی بدن های تازه بودم ، ولی این داستان نمی توانست دوام بیاورد .با زنان مختلف می خوابیدم ، به همان دلیلی که مردان دیگر مشروب می خورند ، که غصه هایم را فراموش کنم ، که احساساتم را کرخت کنم ، که خودم را فراموش کنم . تبدیل به یک آدم حشری شده بودم ، خیلی زود خودم را درگیر چندین رابطه ی همزمان کردم . مثل یک بند باز ، بی اختیار و پریشان احوال با دخترها قرار می گذاشتم . به همان راحتی که ماه شکلش را عوض می کند ، از این رختخواب به آن  رختخواب می پریدم . با این عنان گسیختگی سر خودم را گرم نگه میداشتم . از پل استر