خیال کن که هیچ کس نمرده شهر خالی نیست

همه تمام روز می رقصند

و ما به چشم های هم نگاه می کنیم

طلوعمان در یک فنجان است

خیال کن که هیچ کس به هیچ دیواری سر

نمی کوبد .مائیم

که چای می نوشیم

و میز کوچک چوبی حتی

میان من و تو نیست

خیال کن که هیچ کس دل خود را

برای لحظه ی مبادا پنهان

نکرده است

و هیچوقت

نمی خواهی سرگردان باشم

در اینهمه بعد از ظهر

پشت یک شیشه

در غبار خاطره