کودکی گم شده

مکانی برای آرامش و شعر و زندگی

بایگانیِ اکتبر 6, 2008

دوره ی جدید زندگی

اگر ها و شاید ها _ اگر بگذارند شاید دوره ی جدیدی از زندگی شروع بشود .گاهی اوقات به خودم می گویم سعی کن حالت از هیچ کس و هیچ چیز به هم نخورد ولی می خورد ! به خودم نهیب می زنم دست از لجبازی بردارم و آدم تر بشوم که نمی شوم  .با ایرانی هایی که دور وبرم می بینم نرم تر  باشم و با دنیای کوچک شان همساز تر که به هیچ عنوان در توانم نیست . به سر کارهای سه گانه ام می روم .کتاب می خرم . می خوانم  می نویسم نگاه می کنم تاتر  و سینما می روم اوه اشتباه نوشتم چند ماه هست که سینما نمی روم ! پست می نویسم .بازدید کننده های بلاگم زیادتر شده و خیلی جالبه برایم ! کامنت های زیادی را حذف می کنم  و برای خودم یه پا سانسورچی شده ام ! رئیس جدیدم ایرلندی با حالیه فقط یه کم شهوتی یه ! همش از دوست پسرش حرف می زنه و از ماجراهای رختخوابش حرف می زنه من هم مثل بچه ی  خوب حرف گوش کن سراپا گوش می کنم .چند تا از پست های اروتیک ام را براش ترجمه کردم کف کرد  .گفت باید برای ادی تعریف کنم .گفتم رئیس جان !  حتما بهش بگو .ایرانی ها هم بلدند از این کارا بکنند ! از این کار سومم خیلی خوشم اومده .کار سر جای خودش محیط اش خیلی با حاله .  آدم های جدید و حسابی ! همه وکیل و ساختمان ساز هستند کمترین غذا یازده پونده ! همه با ادب و خوش  پوش هستند . فرصت های جدیدی برایم پیش می یاد و از این بابت خوشحالم . کارولاین و بقیه ی همکارام عالی هستند و وقتی کارم تموم میشه زیاد خسته نمی شم و این خیلی خوبه ! اینو اونایی بهتر حس می کنند که با رئیس های مودی و کله پوک کار کرده باشند !  چهارشنبه هم میرم دانشکده ببینم این خانم مک آرتور چی کار می کنه ؟ امروز بهم زنگ زد و گفت آدی کارت شما آماده شده آقای هد ! گفتم اسمم هادیه ! گفت : اوه ! ببخشید گفتم اشکالی نداره شما هد صدام کنید ! فردا می رم پیش آماندا ! فردا باهاش کار می کنم تا خود پنچ شنبه و جمعه دوباره میرم پیش کارولاین .بعدش غروبش با میکس کار می کنم تا ساعت یازده و نیم .شنبه هم همین طور! یه وقت نمیرم من  با این همه کار !  خب !  اوه داشت یادم می رفت چهارشنبه هم می رم دانشکده تا درس و مشق داشته باشم .این قدر کیف می کنم وقتی میرم درس می خونم .حس می کنم دوباره بچه ی کلاس اول شده ام  .پنچ شنبه گزارش مدرسه رو می نویسم ! این روزها روزهای خوبی اند .تا روزهای بد بیاد قدرش را بدانم بهتره مگه نه ؟