بیش از آنکه فکر کنی باران شروع به باریدن و باد آغاز به وزیدن  می کند . هر آنچه را که بدان فکر می کنی خیلی ساده اتفاق می افتد .به همین صدای بادی که در پشت پنجره می وزد گوش کن .بی مهابا به هر چه دلش بخواهد می خورد و بی آنکه خم به ابرو بیاورد کار خودش را ادامه می دهد .به باران پشت بندش گوش کن .آرام آرام چاله چوله های باغچه را پر می کند و اگر آقای خدا جلویش را نگیرد با خود همه چیز را می برد .به همان درختی که بالای خیابان همین چند روز پیش کاشتند نگاه کن .چه قشنگ ایستاده و چه زیبا خم به ابرو نمی آورد که جوانه نزده هست هنوز ! به بالا دست ها و پایین دست های جلگه  کنار خانه چشم بیانداز .گله گله گوسفند می بینی که سرشان را پایین انداخته اند و کاری به اطراف شان ندارند .حتی به سگ گله هم توجه ای نمی کنند .سگ کنار چوپان نشسته و کنار اتش استخوانش را می جود بی آنکه غم فردایی داشته باشد .می بینی دنیا به کار خودش مشغول هست و این توئی که طلبکار ایستاده ای و از همه کس و از همه چیز احمقانه ایراد می گیری بی آنکه لحظه ای فکر کنی که فقط این  تو نیستی که در گرداب حوادث به تله افتاده ای .همین حالا می توانی از خانه ات بیرون بیایی و بلیت اتوبوس بگیری برای همین فردا صبح .سعی کن اولین بلیت را رزرو بکنی چون تا به شهر برسی وقتی باقی نمانده .خریدن گل یادت نرود .به هلیکوپتر های بالای سرت هم توجه ای نکن .مانور ارتش برای فردای احتمالی ست .نترس به کار خودت برس .ارتش کاری با تو ندارد .کوله پشتی ات را پر از غذا و کتاب کن و روی کوله ی کوچک فقط لپ تاپت را بگذار با شارژر و سی دی های اضافی .باید سفر دیگری را تجربه کنی .چندین ماه هست هیچ جا نرفته ای .گلاسکو تجربه ی خوبی نبود .تن های دست خورده دیگر به درد تو نمی خورند .قبل از رفتن روی ماه مادر فرانچسکا را ببوس و اگر توانستی روی ماه خدا را هم ببوس .کلید خانه را به مارسیا بده تا وقتی برگشتی خانه مثل دسته گل باشد .از گربه و کلاغ هایت هم خداحافظی کن .سفرت بیش از چند روز طول نخواهد کشید ولی مطمئن باش وقتی برگردی آدم دیگری خواهی شد .

سنگفرش های خیابانی که به خانه هلنا می رسد نه خیلی طولانی ست و نه کوتاه .آنقدر مسافت کافی دارد که دلم را بلرزاند .پس از ماهها برای کریسمس به اسکاتلند میروم .چون هلنا در گلاسکو مهمان کلبه ای بالای تپه ها است . دوستش برای کریسمس برفی به استونی رفته و هلنای مهمان مرا هم به خانه ی چوبی چند روزه اش دعوت کرده . آنقدر دلم برایش تنگ شده که ورق های کاغذ برای نوشتن اشتیاقم کم آمده . همین حالا در ترن سریع السیر به مقصد گلاسکو در حرکتم .چقدر مسافرت با قطار برای من ایرانی قشنگ و خاطره انگیز هست.از روزی که به جزیره آمده ام سوار ترن شدن برایم حکم ورق زدن خاطراتم را دارد .خیلی سخت هست که مردی باشی در حسرت تکرار روزهای خوشت .سخت است که بیاد بیاوری کسانی هستند که تا سرحد مرگ دوستت دارند و تو گاه به گاه کسی را برای بیشتر دوست داشتن انتخاب می کنی .مامور قطار بلیتم را چک می کند و با لبخند اداری رد می شود .زن میانسالی کنار دستم نشسته که خیره به فونت فارسی ام شده بی آنکه ادب اجازه بدهد از من بپرسد دارم به چه زبانی می نویسم . برای او از لبخند اداری مامور حرف می زنم و در کنارش  می گویم من ایرانی ام خانم و این زبان لغت های روزانه ام هست و بدون آن کمی از زمان عقب می مانم . نمی فهمد چی می گویم .برایش به زبان اسکاتلندی می گویم شما زن قشنگی هستید ها ! عینک پنسی اش را بر می دارد و دستم را می گیرد و می گوید  همه ی مردهای زندگی ام همین را به من گفته اند .چیز تازه تری داری به من بگویی ؟ با تعجب نگاهش می کنم و به چین دور چشمانش اشاره می کنم و می گویم : این چین ها از غم زیادی تعریف می کنه که از پیری و در هم شکستگی به وجود نیامده .فکر کنم شما هم مثل من همیشه سعی کرده اید عاشق داشته باشید تا اینکه در دام عشق بیافتید . انگشت هایم را نگاه می کند و می گوید : با این انگشت هایت خیلی ها را محسور خودت کرده ای نه ؟ گفتم : با این انگشت ها فقط می نویسم و سعی می کنم آن چیزی را بنویسم که دلم واقعان می خواهد .خودش را روی صندلی جابه جا می کند و از بطری آب معدنی اش جرعه ای آب می نوشد .می پرسد در  گلاسکو کسی را داری ؟ می گویم هلنا منتظرم هست .پس از ماهها دوری دارم به سراغش می  روم .مدتی در ایرلند و جاهای دیگر مشغول بوده .حالا هم که کریسمس شده دیدیم بهترین وقت دیدار ما دو نفر هست .دست هایش را به هم می زند و می گوید : من معلم بازنشسته ی دبیرستان بزرگی هستم .شوهرم همین سه ماه پیش مرده و کلی هم پولدار هستم .ولی این روزها کسی مشتقانه نگاهم نمی کند .فکر می کنی دارم پیر می شوم ؟ با ادب نگاهش می کنم به منظره های شبانه ای که قطار ردشان می کند اشاره می کنم و می گویم : زندگی مثل همین قطاری هست که ما سوارش هستیم .به عقب نمی توانیم برگردیم . من عاشق به جلو نگاه کردن هستم .گذشته ها را به هیچ عنوان نمی توان فراموش کرد ولی می شود به بایگانی تصویرهای خودمان نگاه بکنیم و قشنگ ترینشان را دست چین بکنیم .می پرسم شما هنوز از سکس کردن خوشتان می آید .با لبخند دخترک  تازه به بلوغ رسیده ای   نگاهم می کند و می گوید : اگر کسی را دوست داشته باشی با او سکس نمی کنی تا بیشتر دوستش داشته باشی ؟ می گویم جواب مرا ندادید ؟ می گوید : اگر کسی را پیدا کنم که دوستش داشته باشم چرا که نه ! شوهرم را دوست نداشتم چون وقتی با هم سوار تاکسی می شدیم و من از ترانه ای که راننده گذاشته بود خوشم می آمد مسیرمان را طولانی می کردم و شوهرم  غرغر می کرد .هیچ وقت از حس این مردی که سی سال با او زندگی کردم چیزی نفهمیدم .با من ازدواج کرد چون خانواده ام به او نه نگفتند و من هم دختر احساساتی از تیپ مردانه اش خوشم آمده بود ولی نمی دانستم خوش تیپی مرد موقتی ست مهم اخلاق و حس های پایان ناپذیر است که پایانی برایش نیست .از هلنا برایش حرف زدم و از عشق بازی های طولانی ما دو نفر .از اینکه عاشق چشم و بدن با طرافتش شده بودم ولی به خوبی فهمیده بودم دیگر هلنا شاید همانی نباشد که من می خواهم .لیوان کاغذی قهوه ام را از روی میز برداشتم و جرعه ای که دیگر داغ نبود نوشیدم .موهای سفید نرمش را دستی کشید و گفت : نمی خواهم مثل احمق ها حرف بزنم ولی به یاد داشته باش که هیچ وقت حس زنی را در خودش نکشی وگرنه هر غلطی خواستی می توانی بکنی .همیشه شنونده خوبی برایشان باش و هیچ وقت قدرتشان را دست کم نگیر .همه ی مردها یک جورهایی بچه هستند و آغوش گرم و داغ یک زن می تواند دوای خیلی از دردهای پیدا و ناپیدایشان باشد .از راحت زدنش خوشم آمده بود .مثل خیلی از انگلیسی ها ادای آدم های همه چیز دان را در نمی آورد . از مهاجرتم برایش گفتم و از روزهای تنهایی و بی کسی .گفت : ببین من خوب نمی شناسم ترا ولی این را خوب می دانم کسی که احساساتش را خوب بیان می کند آدم احمق و بی کسی نیست .سعی کن خودت باشی و از آنچه به عنوان تجربه کسب می کنی حداکثر استفاده را ببری .این دنیا مفت و مجانی به کسی چیزی نمی دهد .تا به گلاسکو برسیم خیلی راه مانده بود .از جایم بلند شدم تا در راهروی قطار قدمی بزنم .کوله ام را روی میز گذاشتم و از او خواستم برای چند دقیقه مواظبش باشد .به این فکر کردم که پس از این همه مدت رفتار درست با هلنا چه تعریفی خواهد داشت !!