با گوستاو از خانه بیرون آمدیم و تا خود شهر پیاده رفتیم .روز یکشنبه ی آفتابی و قشنگی بود .مارسیا پایش پیچ خورده بود و مجبور به ماندن در خانه .گوستاو روی شانه ام نشست و با نوکش پره های مانده به کتم را قیچی می کرد .امروز صبح که از خواب بیدار شدم آفتاب تمام قد خودش را به داخل اتاقم انداخته بود و بی آنکه شرمگینی سابقش را داشته باشد بی دریغ هوا را مهربان کرد و ملافه ها دیگر سنگینی شب قبل را نداشتند .با چهره ی خندان صورت مارسیا را بوسیدم و دستم را به طرف گوستاو دراز کردم .از وقتی که بالهایش درست شده کمتر در خواب ناله می کند و دائما در فضای خانه پرش را به لابه لای هوا فرو می کند .سر راه گوشی پری را از مغازه ی آقای والسون تحویل گرفتم و یادم انداخت که به پری بگویم با هم حسابی ندارند چون شب قبل خانه ی والسون را با پرهایش نقاشی کرده بود و پولی هم در این میان نبود ! به پری زنگ زدم اگر وقت داشت سری به مارسیا بزند .گوشی اش را برنداشت مجبور شدم برایش پیغام بگذارم .از کنار پارک که گذشتیم گوستاو برای لحظه ای از روی شانه ام جدا شد و با دوستان سابقش سلام علیکی کرد .از ادب اشرافی گوستاو خیلی خوشم می آید .مدل حرف زدنش مثل عالیجناب های قرن هجدهم است .خانم من! آقای من ! از دهنش نمی افتد .خب گوستاو هست دیگر ! اجازه ندارم به او بگویم چگونه حرف بزند .رابطه اش با پری و مارسیا عالیست .سه تایی با هم روزگار خوبی دارند .گرچه مارسیا هیچ وقت در وقت مکالمه شان گربه ی خانم میشیگان را فراموش نمی کند .سرجهازی ماست و واقعان نمی دانیم بدون او چه باید بکنیم .سه روز پیش با دوست دخترش حرفش شده بود و به حالت قهر از خانه بیرون رفته بود و حسابی خانم میشیگان را نگران کرده بود .کت بلندم را پوشیدم و ساعت ده شب به کنار اسکله رفتم .پایش را روی هم گذاشته بود و سیگار برگ بلندی را می کشید .خیلی وقت بود این کار را نکرده بود حتما حسابی غمگین بود که سیگار می کشید! کنارش نشستم و سیگارم را روشن کردم .نیم ساعتی که شد خودش بلند شد و به طرفم آمد و گفت میشه منو بغل کنی به آغوش گرم احتیاج دارم .دست هایم را بلند کردم و گفتم حتما رفیق ! بازوهای من همیشه برای دوستم باز هست .گوشه چشمش را پاک کرد و تا خود خانه حرف نزدیم .حتما به وقتش خودش حرف خواهد زد .کافه های شهر بسته بودند و سکوت و سکوت تمام جزیره را فرا گرفته بود .گاهی اوقات چقدر من این آرامش اش را دوست دارم .به دوستان گوستاو دانه گندم و خورده های نان دادیم و تمام خط ساحلی را پیاده گز کردیم .گوستاو هم دارد به خوبی یاد می گیرد در تنهایی های من سهیم باشد و به وقت معین حرفش را بزند .حالا با داشتن دوست های خوبی مثل او و گربه خانم میشیگان روزها بهتر عبور می کند و صافی های روحم بهتر از قبل عمل می کنند . موقع برگشت از داروخانه سر کوچه پماد برای مارسیا خریدم و در راه دعا کردم حالش بهتر شود اصلن طاقت بیماری عزیزم را ندارم !

به شارن گفتم امروز چه قشنگ شده ای تو ! گفت : اوه ! ممنون هادی جان ! چشمات قشنگ می بینه ! همین چند روز پیش به او این را یاد داده بودم .خنده ام گرفت و گفتم خب خوشگل شده ای و باید این را به تو می گفتم .شارن دستی به موهایش کشید و گفت : فقط ریمل زده ام و خط ابروهایم را کمی بیشتر نقاشی کرده ام . وگرنه خودت می دانی از آرایش غلیظ خوشم نمی آید شبیه جنده های مرکز شهر می شوم . با خنده گفتم می دانم شارن عزیزم .بیا با هم اسپند دود کنیم تا چشم نخوری ! کرولاین از گوشه ی کافه شاپ داد زد من چطور شده ام بچه ها ؟ شارن گفت امروز بد نیستی ولی رنگ و رویت حسابی پریده .مثل دختر بچه ها به طرف کوله اش رفت و تند و تند سرخاب به خودش مالید !! از دست این دو تا من هر روز کلی می خندم .روحیه ی شادشان همه ی تلخی های شبانه ام را از بین می برد . امروز کافی شاپ حسابی شلوغ شده بود و کلی نان و کره و مربا فروختیم .مثل هر روز نان های مصرف نشده را داخل کیسه کردم تا برای مرغان دریایی ببرم .ساعت دو که شد کارم را تمام کردم تا برای رفتن به دانشکده خودم را آماده کنم .خانم آلیسون تاکید زیادی کرده بود که مشق ام را برایش ببرم .هفته پیش آخرین تانگو در پاریس را در کلاس نشان داد و قرار شد بچه ها متنی برایش بنویسند .من هم از شخصیت پل و دخترک بیست ساله ی فیلم داستانکی نوشتم .چهار ضفحه شده بود و خودم کم و بیش ازش راضی بودم .زنجیر دوچرخه ام پاره شده بود و مجبور شدم پیاده به سر کلاس بروم .باران می بارید و شهر حسابی شلوغ شده بود .پیاده از میان بر به سمت جنگل کنار دانشکده رفتم تا زودتر خودم را به کتابخانه برسانم چون یادم رفته بود مشقم را پاک نویس بکنم . آلیس هم کلاسی ام مثل همیشه پشت کامپیوتر نشسته بود و داشت از روی اینترنت مشق اش را کپی می کرد .وای اگر خانم آلیسون اورا سر این کار می دید حسابش را می رسید .چون تعهد داده ایم به هیچ عنوان کپی برنداریم وگرنه !! بقیه بچه ها تو کتابخانه بودند و در حال ویرایش نوشته هاشان بودند .به سمت کلاریس کتاب دار رفتم و کتاب امانتی را پس دادم .ازاین کلاریس مصیبت تر من ندیده ام .همیشه ی خدا از زندگی خودش شاکی هست .خدا می داند چند تا دوست پسر از دست داده .بگذریم به ما چه ربطی داره ! سر ساعت خانم معلم وارد کلاس شد و از همه ی بچه ها مشق هایشان را تحویل گرفت .تند و تند شروع به خواندن کرد و مثل همیشه مرا صدا کرد تا برای بچه ها نوشته ام را بخوانم .مثل بچه ی خوب رفتم و با لهجه ی ایرانی – انگلیسی نوشته ام را خواندم .ولی باور کنید از هیچ کس به اندازه ی خانم آلیسون در جزیره نمی ترسم . خواندنم که تمام شد نگاهش کردم و او مثل همیشه بی هیچ لبخندی نگاهم کرد و گفت : هادی کارت خوب بود برو سر جایت بنشین لطفا !! آلیس و مایکل و لورا هم صدا کرد تا مشق شان را بخوانند .قلبم هی می تپید .می ترسیدم دوباره صدام بکند و بگوید باز هم حرف اضافه را در نوشته ام رعایت نکرده ام .ولی این بار گفت این هادی باید وقتی رمانش را تمام بکند به این فکر کند که با مشهور شدنش چه باید بکند .هاج واج نگاهش کردم اصلن انتظار شنیدن این حرف را از زبانش نداشتم .اوه ! خدای من این همان خانم معلم بد اخلاق من است ؟ از جایش بلند شد و گفت به طور دقیق آن چیزی را که در خود فیلم و داستان بوده درک کرده و به زبان خودش بیان کرده .از نوشته هادی و آلیس خوشم آمده و حتما در مجله دانشکده چاپش خواهیم کرد . یواشکی موبایلم را درآوردم و با تکث به مارسیا خبرش را دادم .تمام خستگی این یک هفته که مشغول نوشتن بودم از تنم درآمد .خدا را شکر !کلاس که تمام شد به طرفش رفتم و تشکر کردم .با قیافه ی عبوسش گفت : لازم نیست تشکر کنی نوشته ات خوب بود و نظرم را دادم .موفق باشی هادی ! اوه خدای من این زن چرا این همه نفوذ ناپذیر است ؟ از کلاس بیرون آمدم و ساندویچی که را که آلیس تعارفم کرده بود خوردم و پای پیاده به سمت خانه رفتم .باران نمی بارید و آی پادم را گوشم گذاشتم و غرق لذت تعریف کردن خانم آلبسون از خودم شدم .

خب پس از ماهها دوستی با مارسیا دیشب ساعت دو صبح به وقت جزیره عشق بازی کردم ! اینکه می گویم پس از ماهها به این دلیل است که فکر می کردم رابطه ما دو نفر فقط دوستی است و نه چیز دیگر .نمی خواستم با سکس خرابش کنم .چون همیشه می گفت فکر نمی کند از بدنش خوشم بیاید . ولی بدنش خوب بود حتی قبل از عشق بازی کردن .تازه گذشته از فیزیک بدن آنچه برایم بسیار مهم بود شخصیت دوست داشتنی مارسیا و لطافت بیان حس و حالش بود .مارسیا سی و یک سال بیشتر ندارد .اهل باسک اسپانیا و تحصیل کرده دانشگاه کمبریج . اهل کتاب و اهل دوستی است .قد و بالای قشنگ با چشم و ابروی مشکی و لبان قلوه ای ! دیشب با هم از دانشکده بر می گشتیم .پای پیاده و دوچرخه به دست .باران ملایمی می بارید و باد سرد باعث شده بود دستش را بگیرم و او خودش را به بدنم چسبانده بود .گرمای تنش و بوی خوش زیر گلویش حالم را عوض کرده بود .نه اینکه بگویم حس جنسی ام را برانگیخته بود ولی حال خوش بود و بس .این چند هفته که ندیده بودمش خیلی عوض شده بود .قشنگ تر و ملوس تر .مارسیا برای من یک ادم به خصوصی هست .از آن لحاظ که بیشتر از انکه جنس لطیف باشد رفیق نابی است .در بزنگاه های روحی ام همیشه حی و حاضر بوده و هیچ وقت آدم خوبه ی داستان ها نبوده .وقتی خسته از همه چیز می شوم این مارسیا ست که به کنارم می آید و بی آنکه ادای مامان ها را در بیاورد می گذارد سرم را به روی پایش بگذارم و اگر دلم هم بخواهد زار زار گریه کنم .هیچ وقت نمی گوید مرد که گریه نمی کند پسر! وقتی از پاپ مست به خانه می آیم کافی ست تلفن همراهش را بگیرم یک تک زنگ کافی است تا خودش را دوان دوان به در خانه برساند .نمی خواهم بگویم من دیوانه وار دوستش دارم و او هم به هم چنین .این حرف ها حرف های احمق هاست که عقده های روانی شان سر عاشقی گل می کند .فقط می خواهم بگویم مارسیا مارسیا ست و نه چیز دیگر .وقتی با گربه ها حرف می زنم لبخند احمقانه نمی زند و نمی گوید اوه ! هادی داری با خودت حرف می زنی کار خوبی نیست مردم برایت حرف در می آورند ! حتی با من همراهی هم می کند .یک فقط فکر نکید که مارسیا دست و پا چلفتی ست و هیچ مردی را به خودش نمی تواند راه بدهد .در جزیره خیلی ها دوست دارند با مارسیا بخوابند ولی خب مارسیا جنده که نیست .مارسیا مارسیاست ! وقتی فهمید در ایران لورکا حسابی مشهور است حال خوبی به او دست داد .برایش گفتم .شاملو لورکای خاص و بزرگی برای ایرانیان ساخته و این زبان شاملو ست که از گفتار لورکا بیرون می آید .وقتی فهمید منطقه ی باسک را خیلی دوست دارم باز بیشتر از من خوشش آمد .تازه وقتی به او گفتم داستان هم می نویسم دیگر برایش هادی نبودم .شروع به یاد گرفتن فارسی کرد تا بهتر مرا بشناسد .نه اینکه بگویم شاهکار می نویسم .نه انقدر ها الاغ نیستم که خود شیفته شده باشم .برایش مهم این بود که دنیای خاص خودم را دارم و ابدان نمی گذارم خدشه ای به تاروپود ش وارد شود .کار می کنم درس می خوانم و می نویسم این کل زندگی من است .اگر پیش بیاید با کسی که دوستش دارم هم خوابگی می کنم وگرنه صبر می کنم تا اتفاق تازه ای برایم بیافتد .از روزی که مارسیا را دیدم از چشم و ابروی مشکی اش خیلی خوشم آمد .حتی گربه ی خانم میشیگان هم دهانش باز شد از دیدن چهره ی ملوس مارسیای من ! ماهها گذشت و روزو شب های زیادی با هم زندگی کردیم ولی هیچ وقت با هم نخوابیدیم چون وقتش نرسیده بود .انگار با هم توافق کرده بودیم در زمان معین اش این کار باید انجام بگیرد .جریان هلنا و مگی را می دانست ولی با صبوری تحمل می کرد شاید هم من این طور فکر می کردم .مارسیا از ادا و اطوار ها ی من خیلی خوشش می آمد .می گوید دیوانه ی دوست داشتنی من هستی .اصلن قابل پیش بینی نیستی و این جذاب تر می کند .من هم خب کیف می کنم لزومی ندارد دروغ بگویم همه از تعریف کردن خوششان می آید .مادر فرانچسکا قبل از اینکه به ایتالیا برود به من گفته بود هادیشکا ! قدر این دختر را بدان به دردت می خورد با کارهای احمقانه از دستش نده .این دختر ترا نه به خاطر سکس و چشمان سبزت بلکه به خاطر خود خودت دوست دارد پس حواست را جمع کن و برای هم آغوشی با او عجله نکن ! خب حرف مادر فرانچسکا حرف حسابی بود و مو لا درزش نمی رفت .مارسبا هم دختر باهوش و مهربانی بود .مهربانی های او اصلن شبیه مهربانی های انگلیسی ها نیست .روح در آن جریان دارد .باسمه ای و خنده دار نیست .ادا هم نیست .ماهها گذشت تا فهمیدم مادر راست می گفت .مارسیا مرا دوست داشت چون حتما در من چیزی یافته بود که در دوستی های قبلی اش پیدا نکرده بود .این بار که از باسک برگشت چند تا بطری شراب با خودش اورده بود .کار پدر بزرگش بود .برای مارسیا درست کرده بود .چه بگویم که شراب نبود انگار فشرده ی انگور عشق بود و بس .چون وقتی لیوان اولش را خوردم انگار اتاق دور سرم چرخید .مارسیا دامن چین چین رنگارنگش را پوشیده بود و دائما دور اتاق می رقصید .به طور کاملن دقیق می دانست با من باید چه رفتاری بکند تا نرم نرمک عاشقش بشوم . ولی خب قبلش نشده بودم و شاید هم شده بودم و خودم خبر نداشتم . در هر صورت شراب یدر بزرگش کارش را کرد و من برای اولین بار گونه ی مارسیا را بوسیدم .انگار خودش فهمید لحظه موعود فرا رسیده ! چون بی مقدمه لبم را گزید و برای لحظه ای لبش را به لبم دوخت .وقتی این جوری می نویسم منظورم این است که واقعا بوسه اش بوسه بود .چون هم گرم بود و هم پر از اشتیاق .لیوان بعدی را خوردم و مارسیا با من همراهی کرد .حالا هر دو گرم شده بودیم و تنها لخت شدن و برهنه گشتن می توانست گام بعدی باشد . مارسیا را بغل کردم و به روی تخت گذاشتم .بی صدا و با گونه های قرمز نگاهم می کرد انگار عروسم شده بود .وقتی با زبان بدنش را طی می کردم انگار برای اولین بار در زندگی بود که عشق بازی می کردم .مارسیا با گرمای تن اش و با گذاشتن انگشتش به روی بدنم حس و حالی به من می داد که تا به قبل حسش نکرده بودم .ما دو نفر با مست شدن تازه فهمیدیم چقدر بدنمان به همدیگر نیاز داشته و چقدر ظلم کرده ایم ولی سکوت کردیم و هم خوابگی داستان تازه ای برای ما تعریف کرد و چه لذتی بهتر از این .در هم آمیختیم و به هیچ چیز و هیچ کس فکر نکردیم .زمان ازحرکت ایستاده بود و عقربه های ساعت در دست من و مارسیا بود.به جای اینکه به جلو حرکت کند به عقب هلش می دادیم تا از آینده چیزی نفهمیم .